Mój TATA i JA

Ojcowie chcą coraz częściej świadomie uczestniczyć w wychowaniu dzieci, brać udział w dorastaniu, towarzyszyć w transformacji z dziecka w dorosłą osobę. Bez wątpienia więzi córki z ojcem kształtują jej stosunek do partnerstwa w dorosłości. Córka potrzebuje uwagi ojca.

Jeśli tata nie zwraca uwagi na dziewczynkę, jest nieobecny emocjonalnie budzi w niej pytania: co ze mną jest nie tak, że ojciec mnie „nie widzi”? W przyszłości ta wątpliwość przekształca się w przekonanie świadome lub nie: jeśli ojciec mnie nie zauważał to z pewnością nie jestem atrakcyjna dla żadnego mężczyzny. Unikają bliskości, nie umieją dostosować się do nowej sytuacji w relacji partnerskiej. Konsekwencją nieobecności emocjonalnej ojca może być LFLC (longing for father’s love complex) – zespół tęsknoty za miłością ojca. Ten długotrwały proces tłumienia potrzeby miłości ojca przekłada się w przyszłości na trudności w budowaniu relacji w grupie rówieśniczej, swobodny kontakt z kolegami – chłopcami.

Gdy córka odczuwa brak akceptacji ze strony ojca cały świat męski może stać się dla niej wrogiem, z którym trzeba walczyć lub mu ulec. Często takie kobiety tworzą tzw. związki koluzyjne. Partnerzy w nich prowadzą nieświadome gry ponieważ mają podobne zachowania deficytowe i są w jakimś stopniu swoimi lustrami.

Co dzieje się, gdy ojciec jest narcyzem? Córka staje sie ozdobą taty, jego chlubą co pozwala skupiać mu uwagę na sobie. Konsekwencją zachowań narcystycznych ojca, który zauważał córkę, gdy świetnie się uczyła, pięknie wyglądała może być wybór narcystycznego partnera. Kobieta nieświadomie skupia całą uwagę na potrzebach mężczyzny.

Zgodnie z jej programem to partner powinien być podziwiany, doceniany a ona ma być jego ozdobą. Zdarza się, że obsesyjnie dba o swój wygląd, aby ukochany i jego otoczenie mogło go podziwiać za atrakcyjność jego kobiety. W takich związkach trudno o prawdziwą bliskość, szczególnie, gdy z wiekiem u kobiety pojawiają się oznaki upływającego czasu. Córka narcystycznego ojca stara się za wszelką cenę być kobietą sukcesu, pewną siebie i podświadomie szuka mężczyzn, którzy będą ją podziwiali za osiągnięcia i wyjątkowy wygląd tak, jak kiedyś tatuś. Może unikać bliskości, aby partner nie odkrył jej słabości, ponieważ w jej przekonaniu przestanie być atrakcyjna, nie zasłuży na miłość. Ją kochało się za to co było sukcesem, za wszystko czym można się pochwalić.

Programujemy swoje życie do 12 roku życia ( E. Berne). Wyrastamy w atmosferze domu rodzinnego, obserwujemy swoich rodziców, ich sposób odnoszenie się do siebie, relacje, okazywania szacunku i kłótnie, brak porozumienia. Bywa, że pretekstem do podniesionego głosu, irytacji jest błaha sprawa. Prawdziwa przyczyna jest głęboko schowana. Ojciec krytykujący córkę za brak dbania o siebie, za nieatrakcyjny wygląd tak naprawdę kieruje te zarzuty do swojej partnerki jednak nie ma odwagi wystąpić przeciw niej bezpośrednio. Dziecko nie zawalczy z nim, nie obroni się skutecznie a krytykę przyjmie i zakoduje jak ocenę swojej atrakcyjności na wiele lat. Spotkałam w swojej praktyce coachingowej klientkę z problemami odżywiania – anoreksją, którą ojciec zawsze krytykował, że jest za gruba, że za dużo je, że nikt jej nie będzie chciał, bo jest gruba. Dziewczyna przestała jeść w obawie, aby nie przytyć tak jak jej mama. Z anoreksji powoli wychodzi, jednak sama myśl o nadmiarze wagi wywołuje u niej lęk. Kiedyś powiedziała do mnie: przeraża mnie myśl, że mój partner mógłby mnie tak traktować jak ojciec matkę. Ojciec zabraniał mamie jeść w towarzystwie, obrażał i nazywał foką. Jeszcze wiele pracy przed tą młodą osobą, ojciec aktualnie stara się jej pomóc. Nieświadomie przyczynił się do problemów córki.

Gdy z jakiegoś powodu rozpadnie się związek a córka pozostanie z ojcem, może być traktowana jak zastępcza partnerka. Dziewczynki starają się zastąpić matkę, dbać o dom, ojca. Zbyt szybko stają się dorosłe i odpowiedzialne za dorosłego mężczyznę. Oczywiście może być odwrotnie ojciec zrobi wszystko, aby udowodnić matce – partnerce jak świetnie radzi sobie w roli podwójnego rodzica. Chce być idealnym ojcem. W rzeczywistym życiu ideał jest nieprawdziwy. Wystarczy, aby ojciec był, jak to określił Bruno Bettelheim „wystarczająco dobrym ojcem”. Taki ojciec okazuje miłość, daje poczucie bezpieczeństwa i jednocześnie popełnia błędy wychowawcze, staje przed wyzwaniami wobec których czuje się bezradny. Córka takiego ojca będzie asertywna, pewna siebie i umiejąca podejmować trudne decyzje. Budowanie tożsamości kobiecej to proces wielu lat, bardzo wrażliwy emocjonalnie okres dorastania ze szczególnym znaczeniem relacji córki z ojcem. Wystarczająco dobry ojciec daje córce najwspanialszy posag, przekonanie o własnej wartości, prawie do popełniania błędów, do słabości i do osiągania sukcesów, do realizowania marzeń, do traktowania siebie z szacunkiem z jednoczesnym akceptowaniem innych takimi jakimi są, obdarzaniem ich życzliwością i akceptacją.

Najczęściej jako dzieci nie mamy wpływu na to, w jakiej rodzinie się wychowujemy, nie mamy świadomości jakie mogą być konsekwencje pierwszych doświadczeń emocjonalnych na późniejsze decyzje życiowe, na samoocenę. Jako dorośli ZAWSZE mamy możliwość zmiany swoich programów, korekty przekonań. Zdolność umysłu do neuroplastyczności gwarantuje wprowadzenie korekt do programów życiowych na każdym etapie życia. Nikt nie potrafi za drugiego człowieka podjąć decyzji o zmianie. Często czujemy się źle, jednak strach przed nowym nie pozwala wykonać pierwszego kroku do zmiany. Strefa komfortu daje pozorne poczucie bezpieczeństwa w oparciu o przekonanie – to już znam, wiem jak jest, a jak będzie po transformacji nikt nie wie. To prawda, zmiana w sposób falowy powoduje przemiany w koherentnych obszarach. Każdy decyduje o swoim życiu, o jego jakości i stopniu satysfakcji z codziennych działań. Możemy być ludźmi idącymi przez życie ze smutkiem w duszy lub radosnym uśmiechem serca. Czas na zmianę jest zawsze teraz – nie kiedyś, ponieważ kiedyś najczęściej nigdy nie nadchodzi. Każda kobieta, każdy człowiek ma prawo do szacunku i zasługuje na szczęście.


Autor: Emilia Żurek, psychoanalityk, coach & mentor, ekspert w międzynarodowych projektach coachingowych. Somatoterapię poznała u twórcy metody dr. Meyera w Strasburgu (ESPSSA). Autorka artykułów, książek, publikuje w magazynie E!stilo. Prowadzi sesje, warsztaty, wczasy specjalistyczne.  

Więcej artykułów przeczytacie w wersji drukowanej magazynu, do kupienia w naszym sklepie internetowym, zapraszamy również na FB E!stilo gdzie znajdziecie więcej informacji na temat Ekologicznego Magazynu E!stilo Magazine oraz zdrowego i naturalnego sposobu życia

Recent Posts
Contact Us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Not readable? Change text. captcha txt

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress